WIJ WILLEN EEN KLOK

Op tijd van huis, moeizaam een plek voor de fiets te vinden, knoeien met mijn zware gele kettingslot, handen vol, geen idee hoe laat het is. Geen klok te zien aan de voorkant van het station en mijn telefoon zit jat-proof weggestopt. Ik denk dat ik nog alle tijd heb. Rustig door de houten klapdeuren en even stilstaan om naar het vrolijk makende plafond van de stationshal te kijken. Dan een euro in de uitgestoken hand van een broodmagere junkfiguur leggen en de hal weer uit naar het perron. Daar is een klok! Nu ren ik de trappen af, poortje door, trappen op. Ik hoor ik het snerpende vertreksein, mijn vingers raken de knop, de deuren blijven meedogenloos dicht. Ken je dat?

Had ik eerder gezien hoe laat het al was, dan had ik mijn tempo verhoogd, niet omhoog gekeken, geen euro weggegeven en was op tijd op de trein gesprongen.

Ik kijk eens goed om me heen en ik zie de architecten van het vernieuwde station voor me aan hun tekentafels: het intekenen van de perrons met de roestbruine stijlen, de sfeervolle winkels met veel glas en blank hout, de brede voetgangersdoorgang en een veilig busstation. Het plannen van echte bomen op het perronplein, met een lichtgroene bladerdek waar het zonlicht doorheen danst en de rustieke bankjes op het perronplein. Alles in stijl en geld speelt geen rol. Alles om dit station net als in 1919 opnieuw de titel van mooiste station van Nederland te laten verdienen.

Heeft er nu echt niemand aan de klok gedacht? Was daar binnen het miljoenenbudget, bijgesteld  van 270 naar  365, echt geen plaats voor? Alle vooraanstaande stations, niet alleen van Nederland, maar van heel Europa, hebben een beeldbepalende klok als  visitekaartje van hun station. Amsterdam, Rotterdam, Berlijn, Antwerpen, Madrid, allemaal hebben ze het!

Ik doe een oproep aan ieder die het station in Groningen lief heeft. Stuur de @NS een bericht onder de titel WIJ WILLEN EEN KLOK met een vriendelijk verzoek ons station te voorzien van de klok waar het recht op heeft!